En weer zonder...

De eerste 2 weken van de vakantie waren papa weken. De kids logeerden bij hun vader en ik was kinderloos. Ik merkte er niet heel erg veel van, was druk met het voorbereiden "lees met mijn neus in de boeken" voor het toelatingsexamen. Voordat ik het wist belde mijn ex op om te vragen of het goed was dat ze vrijdag ipv zaterdag terug zouden komen. Natuurlijk was dit geen probleem, ik had ze toch wel gemist en omdat wij zaterdag met vakantie zouden gaan, was het wel handig als ze vrijdag al thuis waren.

Zaterdag zijn we naar Italie gereden en de 1e drie dagen waren vreselijk. Iedereen had tijd nodig om in het vakantieritme te komen. Antho had behoorlijk last, en ik niet minder, van de nacht doorrijden ipv ergens overnachten in een hotel. Dit is een grote les voor de volgende vakantie. Het maakt niet uit waar we heen gaan, maar wanneer het langer dan 12 uur rijden is dan overnachten we! Geen discussie meer over mogelijk.

Als het zou kunnen zou ik graag een beetje van Juul zijn flexibiliteit willen hebben. Een fractie is al genoeg. Het kind ligt gewoon heerlijk in de auto te slapen en is nog uitgerust ook. Het maakt hem allemaal niet uit, zolang hij maar kan spelen en naar buiten kan kijken. Hij genoot van het uitzicht; "Mooie bergen hè, mama?" Hij vond het allemaal wel goed, hoefde niet elke keer uit de auto om zijn stramme benen te strekken of de pijn in zijn rug te verminderen. Was ik nog maar 8!

De vakantie was na de 3 rampdagen heerlijk, we hebben nog meer structuur ingebracht en ik was mezelf niet. In positieve zin deze keer. Ik was rustig, kon alles duidelijk uitleggen. Liet me niet boos maken en kwam tot inzichten waar ik thuis niet tot kwam. Jammer genoeg is die ontspannen Anneke nog niet in Nederland aangekomen maar die komt wel aan, ze doet alleen wat langer over de terugreis. Wat me wel overkwam is dat ik de hele vakantie maar 1 boek heb uitgelezen. Normaal lees ik er toch altijd wel een paar uit. Waarschijnlijk lag dit aan het feit dat we toch tot een uur 22.00 uur druk met de kids waren en het dan te donker was om te lezen. Daarnaast lag ik de eerste dagen toch ook al vroeg in mijn tentje. Wat was ik moe!

Vrijdagochtend kwamen we thuis. Even snel de belangrijkste en meest waardevolle spullen uit de auto en vervolgens mijn mandje in. Dit was tegen 05.30 uur en weer kreeg ik de volgende dag de bevestiging van het feit dat een overnachting op de terugreis geen overbodige luxe meer is. Toen ik 18 was (hoor mij nou) kon ik een nachtje overslaan wel aan. Ik sliep wat langer en was hersteld. Nu is het maandag en nog heb ik te kampen met de naweeën van een nacht doorgaan.

Afgelopen weekend was rustig, maar geloof mij maar dat er nog iemand was die niet zo goed tegen 's nachts doorrijden kan en dan heb ik het niet over het flexibele mannetje van 8 jaar oud. Vandaag werden de kanjers opgehaald. Ze doen samen een weekje Afinitas, en zitten in een bungalowpark. Eigenlijk hadden ze er geen zin om weer weg te gaan en ik begrijp dat wel. Andere kant van het verhaal is dat ze hier hele dagen ruzie zouden gaan zitten maken. Nu kunnen ze ergens ruzieën en merk ik er niks van ;) Nee hoor grapje. Bedoeling is dat ze een leuke tijd hebben leren zich niet zo ontzettend aan elkaar te storen en wat op een meer normale manier met elkaar om te gaan. Klinkt vaag en zolang je het niet mee maakt zal je het ook niet begrijpen. Geeft niet zolang ik het maar begrijp en weet wat goed is.

Nu zit ik dus hier op de bank, weer zonder de kids, en ik mis ze. Raar eigenlijk want deze tijd liggen ze normaal al lang op bed en vraag me af waarom ik ze juist nu mis? Ik ga deze week gebruiken om even wat telefoontjes te plegen, administratie af te handelen, de kledingkasten uit te mesten en mijn scrapkast uit te mesten. Financien na te kijken en toch maar eens bekijken waar ik kan besparen. En ik ga kijken of ik nog kan scrappen. Was is het langeleden dat ik iets heb gemaakt. Ik ben benieuwd of ik nog weet hoe het moet. Oh ja, er is natuurlijk ook nog een mannetje die wel een beetje van mijn aandacht wil.

Dus conclusie op dit moment is dat ik weer zonder kinderen ben, maar weer drukker dan ooit en de kids, voordat ik het weet, alweer voor de deur staan en Juul door de brievenbus aan turen is om te zien of ik er al kom. Dus nu maar naar mijn bedje en zorgen dat ik alle verloren slaap bij kan slapen zodat ik uitgerust ben als ze inderdaad weer voor mijn deur staan.

Foto's van de vakantie moet ik nog overzetten en uitzoeken en eventueel bewerken. Als dat gedaan is zal ik er een paar plaatsten. Die heb je dus nog te goed van me.